Spelbord:

I'm the boss!
An exciting game of deal making, negotiation and cutthroat bargaining!
Uitgever: Face 2 Face Games
Jaartal: 2003
Aantal spelers: 3-6
Aangegeven spelduur: 60+ min
Aangegeven leeftijd: vanaf 12 jaar
Spelauteurs: Sid Sackson
FORUM-beoordeling: 7,8 / 10 (10 spelers)
Internet-beoordeling: 8,7 / 10 (7 websites)
Bezoekers-beoordeling: nog niet van toepassing
Globale beoordeling: 82 %
Niet meer verkrijgbaar in de reguliere handel.
Spelregels: ( vertaling )
Spelmateriaal: uiterst beperkt taalafhankelijk:
de kaartjes bevatten heel beperkte tekst ("I'm the boss!", "send someone away on a trip", enz.). Het spel kan bovendien worden gespeeld door louter de symbolen op de kaarten te lezen/gebruiken.
Oorspronkelijke uitgave:
Kohle, Kie$ und Knete: Eine Hand wäscht die andere... (Schmidt Spiele)
Jaartal: 1994
Aangegeven spelduur: ca. 60 min

I'm the boss! is een bordspel waarbij onderhandelen centraal staat.
Doel van het spel is om goed zaken te doen en de rijkste speler te worden aan het einde van het spel.
Het spelbord bestaat uit 16 velden in een vierkant (of een cirkel in de oorspronkelijke versie van het spel anno 1994).
Deze velden tonen 16 lucratieve deals die wachten om te worden afgesloten. Bij aanvang van het spel wordt het dollarteken (als symbool over welke deal onderhandeld wordt) op een willekeurig veld geplaatst.
De startspeler is de eerste baas aan de onderhandelingstafel. Hij heeft de keuze: ofwel opent hij de deal waarop het dollarteken staat, ofwel gooit hij met een dobbelsteen en gaat met het dollarteken zoveel ogen vooruit als aangegeven. In dit laatste geval heeft hij weer een optie: ofwel opent hij deze deal, ofwel trekt hij drie kaarten bij. Deze kaarten, waarvan iedere speler bij aanvang van het spel 5 willekeurige ontvangt, zijn van belang om sterk te kunnen onderhandelen bij de verschillende deals.
Iedere speler heeft bij aanvang een investeerderskaart (een personage). Om deals af te sluiten dienen bepaalde personages bij elkaar te worden gebracht. Naast de gekende investeerderskaarten die openlijk voor de betrokken spelers liggen, heeft iedere speler nog speelkaarten waarop eveneens personages staan (ondermeer ook de investeerderpersonages zelf). Zodoende is iedere speler vervangbaar. Meer nog: met een trio recruteringskaarten kan een speler een investeerderskaart van een andere speler wegkapen.
Indien een speler een deal opent, tracht hij deze succesvol af te ronden door de op het speelveld aangegeven personages bij elkaar te brengen. Hierbij moet hij tevens met de spelers die personages willen inzetten, tot een akkoord komen omtrent de winstverdeling ingeval de deal afgesloten wordt.
De winst die elke deal oplevert wordt berekend door de waarde van het aandeel te vermenigvuldigen met het aantal personages dat nodig is om de deal tot een goed einde te brengen. Hoe meer deals worden afgesloten, hoe meer het aandeel waard is (terwijl bij deal 1 een aandeel 2 miljoen waard is, heeft deal 10 reeds een waarde van 5 miljoen per aandeel).
De "baas" leidt de onderhandelingen en beslist uiteindelijk welke spelers met welke personages in de deal (en de winst) betrokken worden, tenzij iemand een I'M THE BOSS!-kaart uitspeelt én geen enkele speler deze kaart countert met een STOP-kaart. In dat geval is de speler die de I'M THE BOSS!-kaart uitspeelde de nieuwe baas bij het onderhandelen.
Ook andere kaarten kunnen worden gespeeld (of er kan gedreigd worden dat deze zullen worden gespeeld, zelfs al is het maar allemaal bluf, om toch ook enig voordeel uit de deal te halen). Bijvoorbeeld de kaart waardoor een personage op reis moet vertrekken en dus niet meer in de deal kan meedoen.
Een andere machtige kaart is ten slotte de STOP-kaart die het gevolg kan tenietdoen van een reiskaart, baaskaart of recruteringskaart (NIET van een andere STOP-kaart).
Om te vermijden dat een speler te machtig zou worden door alleen maar kaarten te verzamelen om vervolgens bij de laatste (meest waardevolle) deals grote winsten te vergaren, mag een speler nooit meer dan 12 kaarten op handen hebben.
Aangezien je tijdens jouw "baas"-beurt moet kiezen om kaarten te nemen OF een deal af te sluiten, zal je keuzes moeten maken in welke deal je welke eisen stelt, waar je jouw interessante kaarten uitspeelt en hoeveel je zal vragen als vergoeding voor jouw aandeel in de deal.
Bovendien wordt het einde van het spel enigzins bepaald door het lot: na 15 ronden is het spel sowieso gedaan, maar het kan ook vroeger beëindigd zijn indien een speler beslist om zich te verplaatsen en na 10 afgesloten deals een 1 wordt gegooid, na 11 afgesloten deals een 2, na 12 afgesloten deals een 3, enzovoort.

I'm the boss! is een spel waarbij tactische keuzes, een talent voor onderhandelen en ook een hoop bluf beslissen over winst of verlies.
Afhankelijk van het gezelschap met wie je dit spel speelt, zal dit spel je reuze bevallen maar misschien ook geheel tegenvallen.
Dus, uitproberen maar!
Overig spelmateriaal:
De oorspronkelijke editie en deze editie zijn quasi gelijk: in de oorspronkelijke editie van Schmidt Spiele zijn geen bankbiljetten van 2 miljoen voorhanden. Anderzijds zou het in huidige editie duidelijker geweest zijn dat op de investeerderskaarten (zoals in de oorspronkelijke uitgave) ook het woord "investor" zou vermeld zijn.
De stijl is ook verschillend: 'Kohle, Kie$ & Knete' is eerder in showbizz-stijl opgemaakt, terwijl deze editie een strakker/zakelijker uitzicht heeft.
© Sven Talboom - 16.10.2009